Altı Üstü Yalnızlık

Ruhum parmaklarımın ucundan Akıp giderken boşluğa Bedenim taş gibi ağırlaşıyor Batıyorum sende Sensiz günlerde Senli günleri özlüyorum Bağırmak istesem de Kelimeler düğümleniyor boğazıma Bir yumruk gibi Köşeye sıkıştırıyor Geçmişin karanlık gölgesi Bir karabasan gibi Yokluğun şimdi buz gibi soğuk Yakıyor bedenimi Bense sessiz çığlıklarda Sende batıyorum