Albay Sinan Yalnız Kurt ve İhanet

Güney'in sert rüzgârları arasında büyüyen, dağların diliyle konuşan bir adamdı. Kışlası evinden, silah arkadaşları ailesinden fazlaydı. Her adımında vatan sevgisi, her bakışında kararlılık vardı. Eşkıyalar onun adını duyunca titrer, kaçakçılar izini kaybettirmek için uğraşırdı. Taşları yastık, yıldızları çatı bellemişti; yalnızlığına alışkındı. Ama bir gün, her şey alt üst oldu. İhanet, en yakınındakinin elinden geldiğinde, yarası hançerden daha derin olur. Sırtına saplanan bıçak değil, güvendiğin gözlerdeki yalan daha çok acıtır. Dağlar bile onun hikâyesini fısıldarken, acı gerçeği kabullenmek zorundaydı: En büyük düşman, bazen kendi saflarından çıkar.