Ah İstanbul

İstanbul'un renkleri senin gidişinle solmaya başladı, sahildeki banklar bile eski hallerine dönemedi. Bir zamanlar beraber yürüdüğümüz sokaklar şimdi boşluklarını hissediyor, vapur seslerinde yarım kalan bir gülüşün izleri var. Rüzgar, adı unutulmayan bir geçmişin hatırasını taşıyor. Bir semt kahvesinde iki çay bekliyor, biri soğumuş, diğeri dönmeni bekliyor. Elimde kalan İstanbul ve suskunluk arasında yıllar geçip gitti, bu şiirler perhaps kaybolan zamanın son ışığını korumak için yazıldı.