Ağır Tören

susarsın olabildiğince ve çatanalar ses yok olur ve kendin insan insanda ölürken acısını bin yılların sanki içine çekmişsin de uzar bir yol önünde elbisende yırtık ve günah yoktur bir umarın bu yolu gideceksin gitmenin doğruluğuna inandırdığında kendini bu kadar sözün döküldüğü odada sobada yalnızlık çıtırdar