Adem ile Havva

Âlemin yaratılışındaki gaye: Âdem. Bütün uçları, yönleri kendinde bulunduran Yaratıcıyı, cemâl ve celâl zıtlığının toplandığı insan sevebilirdi. Aşkın gereği, kendisinden başka her şeyi unutturmaktır. Yaratandan gayrı her şeyi unutup sadece ona secde etsinler. Onun etrafında dönsünler kalplerini ondan gayrısına kapasınlar. Kalp tek. Rab tek. Kalpte tek Rabbin sevgisini taşısınlar. Her hikâye bizim o ilk hikâyemizden -Âdem’in hikâyesinden- bir renk, bir çizgi, bir ruh taşır. Her aşk onun aşkından bir aşk, her acı onun acısından bir acı... Her hüzün onun hüznünden tatlı bir sızı taşır. Bismihi sübhanehu.