Abraksas

gerçekleşmeyecek umutlarla teselli bulan o akıllı delilerden kendini sulara atmadan önce son şansını deneyen bir çılgın gökyüzünü yırtan bir resimde; vezüv ve etna'nın farklı lav katmanlarından yapılmış bir mozaiğe dokunduğunda doğanın sade yaşantısı, kırık dökük eşyalar okyanusu gerçek kimliğine yeniden kavuştuğunda başka bir dünyadan gelirmişçesine toplumsal baskıların uzağında sürdürülen bir yaşam hiç kuşku yok ki sabırsızlıkla bekleyen celladın baltasını indirdiği andaki kadar sessiz geçmişin sınırsız uçurumlarının üzerinde varlığından şüphe ediyor, aydınlık ve karanlık yüzler